Hier in Malawi vieren ze maar één dag kerst. Hier in de grote stad zie je dat er meer mensen zijn die wat meer te besteden hebben. Om dit te vieren boeken ze een nachtje in het hotel samen met familie of ouders of gaan tussen de middag met hen uit eten in een restaurant.

Bo is naar de kerk geweest in Limbe, waar “abusa” (dominee) Kadawati preekte. Zijn vrouw, Lucie Kadawati is onze directeur hier in het zuiden. Ik voelde me niet erg lekker, heb waarschijnlijk toch  iets van de griepgolf die bij jullie waait meegenomen naar Malawi denk ik. Hier in Blantyre gaat het net als de vorige dagen, veel akkers bezoeken. Dit is het gebied waar Timoteos werkzaam is. Het betekent lange dagen maken, veel, héél veel mensen ontmoeten, luisteren, uitleggen, lopen over ongelijke grond, heel vermoeiend vanwege de hitte, dan weer een stukje rijden, en dan weer herhaling, de hele dag door. Het kost ontzettend veel energie.

Soms is er een groep die echt op ons zit te wachten, meestal verzameld in of rondom de kerk. Als ze ons dan zien, dan zingen en dansen ze dat het een lieve lust is. Ze zijn zo blij dat we er (weer) zijn. Ik vroeg laatst aan Bo waarom kies je de groepen toch zo ver weg van de asfaltweg, waarom helemaal in de rimboe? Tja, zei hij, dat zou wel heel makkelijk zijn he. Maar deze mensen hebben het het hardst nodig om geholpen te worden. Kijk wat het met hen doet. Hoe blij ze zijn met wat we doen.    …..Ik kan nog veel van hem leren…..

We zitten nog steeds in het hotel in Blantyre. We hebben al twee extra nachten bijgeboekt. Vanwege de regen was het niet mogelijk het gebied in Mayakha te bezoeken. De auto zou dan vast blijven steken in de modder. Dus heeft Bo het een dag uitgesteld. Niet dat het veel beter was nu. Hele diepe plassen, heel veel modder. Zoveel dat de mensen daar hem aanboden om hem op de rug te nemen over het water heen. Bo sloeg het aanbod resoluut af. Nou, dat zouden ze hebben geweten!

Vanuit Blantyre zijn we vertrokken naar Kasungu. Het was een lange rit. Maar gelukkig heb je dan wel constant een asfaltweg. De dag daarna hebben we even een rustdagje ingepland. Maar natuurlijk wilden we wel van de gelegenheid gebruik maken om hier iets te zien. Dus zijn we naar het Kasungu National Park gegaan. Dat ligt zo’n 60 kilometer hiervandaan, over zandwegen met flinke gaten en kuilen. Iedereen zwaait als ze ons zien, het is natuurlijk ook bijzonder twee witte mensen.

Toen we in het park aankwamen hadden we nog maar net de auto geparkeerd of er kwam al iemand naar ons toe die ons vertelde dat er een olifant heel dichtbij stond. We gingen met hem mee en ja… daar stond een hele grote olifant in de tuin bij het huis van een van de parkbeheerders. Hij stond lekker in de schaduw van de boom en leek heel tevreden. Toch was het oppassen en mochten we niet hardop praten. We hebben wel een half uur op de richel (een soort opstapje, voor een olifant lastig om te nemen) voor het huisje gestaan om te kijken. De man zei dat als de olifant zou gaan lopen, we zijn huis in moesten gaan. Hij had de deur open gelaten. Het was best spannend.

De zondag gingen we naar de kerk in Chitunda. Chitunda is de plaats waar we in 2012 zijn gestart met het project. We hebben een speciaal gevoel als we daar zijn. We worden altijd heel hartelijk ontvangen en kennen er veel mensen. We hebben kinderen zien opgroeien. Het was heel fijn iedereen weer te zien. Bijzonder was dat zij deze zondag, de laatste zondag van het jaar, avondmaal vierden. Wat mooi dat we dit met hen samen mochten vieren! Wonderlijk hoe God sommige dingen stuurt. Vlak voordat we gingen avondmaal met onze gemeente in Oosterwolde en nu hier in Malawi. Verbonden met elkaar. We hebben vijf uur in de kerk gezeten. Dat is nog eens een verschil met Nederland! Toen wij even wat mochten zeggen hebben we het kruis dat Benjamin Klompmaker had gemaakt aan hen gegeven. Wat vonden ze het prachtig hoeveel jij voor Malawi doet Benjamin! Ik heb hun verteld van jouw flessenactie en jouw kerstmarkt! Het kruis hangt inmiddels in de kerk, boven de uitgang, zodat de dominee het kan zien als hij preekt!

Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *